કેમ પોતાની પત્ની સાથે વર્ષો સુધી આંધળો બનીને રહ્યો એનો પતિ, કારણ જાણીને તમે પોતાના આંસુ નહિ રોકી શકો

0
9662

શા માટે એક પતિ પોતાની પત્ની સાથે વર્ષો સુધી આંધળો બનીને રહ્યો, કારણ જાણીને તમે પોતાના આંસુ નહિ રોકી શકો

બોલીવુડ ફિલ્મનું આ ગીત ‘ગોરે રંગ પે ના ઇતના ગુમાન કર, ગોરા રંગ દો દિન મેં ઢલ જાયેગા’ તમે સાંભળ્યું હશે. આમ તો આ એક ગીત છે પણ એકદમ સત્ય છે, કારણ કે સારો ચહેરો, ગોરો રંગ હંમેશા સાથે નથી રાહતો. વધતી ઉંમર સાથે આ બધી સુંદરતા એક કિનારે રહી જાય છે અને બાકી બચે છે ફક્ત તમારા ગુણ. માટે કહેવામાં આવે છે કે માણસે ચહેરો જોઈને નહિ પણ ગુણ જોઈને પ્રેમ કરવો જોઈએ.

કારણ કે માણસનો વ્યવહાર કયારેય નથી બદલાતો. પણ એની સુંદરતા ઉંમરની સાથે સાથે ઓછી થવા લાગે છે. અને સાચો પ્રેમ એ જ હોય છે, જે ચહેરો જોઈને નહિ પણ માણસનો વ્યવહાર અને એના ગુણ જોઈને કરવામાં આવે. તો આજે અમે તમને એવી જ એક લવ સ્ટોરી વિષે જણાવીશું જે સાંભળીને તમે પણ કહેશો કે પ્રેમ હોય તો આવો.

વાર્તા છે બેંગ્લોરમાં રહેતા એક અમીર ઘરના છોકરાની જેનું નામ શિવમ હતું. તેને એક ગરીબ ખેડૂતની છોકરી સાથે પ્રેમ થઇ ગયો. છોકરી સુંદર હોવાની સાથે સાથે ઘણી સમજદાર હતી. તે પહેલી જ નજરમાં પોતાનું દિલ હારી ગયો હતો, પણ તેનો માર્ગ એટલો સરળ ન હતો. એક દિવસ જયારે છોકરાએ તે છોકરીને જણાવ્યું કે તે તેને પ્રેમ કરે છે, અને તેની સાથે લગ્ન કરવા માંગે છે, તો તે છોકરીએ થોડું વિચાર્યા પછી તે છોકરાને લગ્ન કરવાથી નાં પાડી દીધી.

એને લગ્ન માટે ના કરવાનું કારણ એ હતું કે તે ગરીબ પરિવાર સાથે સંબંધ રાખતી હતી. થોડા સમય પછી જયારે તે વાત એ છોકરાને ખબર પડી, તો તેણે છોકરીના માતા પિતાને તે વાત કરી અને તે છોકરીને સમજાવી. ત્યારબાદ ઘણું સમજાવ્યા પછી તે છોકરી માની ગઈ અને બન્નેના લગ્ન થઇ ગયા. લગ્ન પછી, છોકરો તેને ખુબ જ પ્રેમ કરતો હતો. બન્નેનું દાંપત્ય જીવન ઘણું સારું ચાલી રહ્યું હતું.

પણ લગ્નને થોડો જ સમય થયો હતો કે છોકરીને ચામડીનો રોગ થઇ ગયો. આ રોગને કારણે તેની સુંદરતા ઓછી થતી ગઈ. હવે છોકરીને એ ભય પણ લાગતો હતો, કે તેની સુંદરતા ઓછી થવાના કારણે, ક્યાય તેનો પતી તેને છોડી ન દે. છોકરી તે ચામડીના રોગને મટાડવા માટે શક્ય તેટલો પ્રયત્ન કરતી હતી. સમય વીતી રહ્યો હતો અને છોકરીની સુંદરતા ધીમે ધીમે ઓછી થઇ રહી હતી.

એવામાં એક વિચિત્ર વણાંક આવ્યો. એક દિવસ એ છોકરો પોતાના એક કામથી બીજા શહેર ગયો. છોકરો જયારે ત્યાંથી પાછો આવી રહ્યો હતો. તો રસ્તામાં એનું એક્સીડેન્ટ થઈ ગયું. આ દુર્ઘટનામાં છોકરાની આંખો જતી રહી. આ દુર્ઘટનાના થોડા સમય પછી તેમનું જીવન ફરીથી સામાન્ય અને સુખી વીતવા લાગ્યું. તે છોકરી ચામડીના રોગના કારણે દરરોજ નબળી અને કરુપી થઇ ગઈ. પણ પતી આંધળો હોવાના કારણે તેમનું દાંપત્ય જીવન બરોબર ચાલતું હતું. અને દેખાતું ન હોવાથી, તે છોકરો તેનાથી પહેલાથી વધુ પ્રેમ કરતો રહ્યો.

પણ થોડા વર્ષો પસાર થયા પછી બીમારીને કારણે તે છોકરીનું મૃત્યુ થઇ ગઈ. પત્નીનું મૃત્યુ થયા પછી, તે છોકરો અંદરથી દુ:ખી થઇ ગયો, અને તે શહેર છોડીને જવાનો હતો. ત્યારે જ તેના પડોશીએ તેને સાંત્વના આપતા કહ્યું – હવે તમે તો પોતાની પત્ની વગર એકલા પડી જશો. તે તમારું ઘણું ધ્યાન રાખતી હતી. હવે તમારું જીવન અંધકારમાં કેમ વ્યતીત થશે.

પણ ત્યારે એ છોકરાએ પોતાના પડોશીને જે જણાવ્યું એ ઘણું અલગ હતું, કારણ કે એના પાડોશીએ આવું પહેલા ક્યારેય જોયું ન હોતું. એ છોકરાએ પાડોશી સામે જોયું અને ઊંડો સ્વાસ લેતા કહ્યું – હું ક્યારેય આંધળો હતો જ નહી. પણ હું એમ વિચારીને આંધળો હોવાનું નાટક કરતો રહ્યો કે ક્યાય મારી પત્નીને તેની બીમારી અને કુદરૂપા શરીરને કારણે એવું ન લાગે કે હું તેને પ્રેમ નથી કરતો. આ કારણે હું આટલા વર્ષો સુધી વગર બોલ્યે પોતાની પત્નીની ખુશી માટે આંધળો બની રહ્યો. આ વાત સાંભળીને પડોશીની આંખો માંથી આંસુ નીકળી ગયા અને તે છોકરો ત્યાંથી જતો રહ્યો

મિત્રો આ વાર્તા પરથી આપણને સીખ મળે છે, કે જો આપણે કોઈને પ્રેમ કરીએ છીએ તો તેને દરેક સ્થિતિમાં પ્રેમ કરવો જોઈએ. ભલે કોઈ પણ પરિસ્થિતિ હોય આપણે પોતાના પાર્ટનરને દગો આપવો જોઈએ નહિ અને એનો સાથ છોડવો જોઈએ નહિ. જો તમને વાર્તા સારી લાગી હોય તો તો શેયર જરૂર કરજો.